Juli 2010, via Nederland terug naar Mexico

Eerst anderhalve week Nederland

Eind juni waren we met onze dochter, Meike, van Peking naar Nederland gevlogen. Dit omdat Gabrielle voor haar werk een week in Nederland moest zijn en omdat ze weer terug geplaatst werd naar Mexico. Voor dit laatste moesten wij nieuwe diplomatieke paspoorten voor Mexico aanvragen. Onze oude waren afgelopen januari, tijdens onze vakantie in Costa Rica, gestolen en anders hadden we ze in maart moeten inleveren toen we diplomatieke paspoorten voor China aanvroegen.

In tegenstelling tot wat we tot nu toe altijd deden als we een paar weken in Nederland waren, sliepen we deze keer niet bij Ben & Carla, maar mochten we gebruik maken van het huis van andere vrienden, Hans & Edine. Zij waren zelf op vakantie en hebben ook kinderen waardoor het voor Meike, en voor ons, in het huis van Hans & Edine toch net wat leuker / aangepaster / handiger was.

In deze tijd hadden we iedere dag één of twee keer bezoek van mensen die vooral Meike wilden zien. Dat wij er ook waren, was een aardige bijkomstigheid.

Het is altijd feest als er vrienden op bezoek komen
Het is altijd feest als er vrienden op bezoek komen

Op 10 juli kwam aan deze toch wat drukke tijd een eind en vlogen we met zes koffers (ruim 130 kg) aan bagage naar Mexico. Dat we zoveel spullen mee mochten nemen was dankzij het feit dat de KLM eind maart de bagageregels had veranderd, anders hadden we niet meer dan 90 kg mee mogen nemen en hadden we veel spullen in Nederland moeten laten.

Daarna terug naar Mexico

Tijdens onze afwezigheid waren de meeste van onze spullen in onze appartement blijven staan. Dit had onder andere als voordeel dat de vervanger van Gabrielle in tussentijd in ons appartement kon wonen.
Echter, we hadden wel de telefoon, internet en de kabeltelevisie opgezegd. Gelukkig had iemand in onze buurt zijn draadloze netwerk openstaan en dus zaten wij niet helemaal zonder internet. Zo konden we onder andere op 11 juli de finale van het WK-voetbal via radio 1 luisteren. Al met al duurde het meer dan een week voordat we alles weer aan de praat hadden.

Toen we weer in ons appartement in Mexico waren bleek er een flinke plas water op ons dakterras te staan. Gelukkig was dit met het verwijderen van wat blad van het afvoerputje te verhelpen.
Toen we weer in ons appartement in Mexico waren bleek er een flinke plas water op ons dakterras te staan. Gelukkig was dit met het verwijderen van wat blad van het afvoerputje te verhelpen.

Verder moesten we allerlei dingen voor Meike regelen, een bed, een badje, hekjes voor de trap, een trapleuning, de stopcontacten afdichten, een zitje voor in de auto, etc. Zo besloten we op zaterdag 17 juli naar de Idea te gaan. Ja, dat klinkt heel erg als Ikea en dat is waarschijnlijk ook de bedoeling. In Mexico heb je geen Ikea, en de Idea schijnt ongeveer hetzelfde te zijn.

Aan de ene kant viel ons bezoek aan de Idea nogal tegen. De heenweg duurde erg lang en we wilden vooral een bed voor Meike kopen, maar er was niets dat ons aanstond. Aan de andere kant viel het heel erg mee. Bij de Idea zitten nog een groot aantal winkels, alles bij elkaar is het een soort woonboulevard aangevuld met een aantal restaurants, een Starbucks, een Ben & Jerry etc.
Verder heb je hier op een aantal plekken een perfect uitzicht over Mexico Stad. Op één van die plekken, aan een tafeltje in de VIPS, hebben wij gegeten. Meike genoot daar niet alleen van het eten, maar ook van de glijbaan.

Op de terugweg reden we iets anders waardoor ons GPS (een Garmin) op een gegeven moment een heel andere route begon aan te wijzen. En wat bleek, dit was een veel korter route. In plaats van een uur (zoals de heenweg) deden we over de terugweg iets minder dan een half uur. Waren we toch nog mooi op tijd thuis om Meike in bad en daarna in "bed" te stoppen.