Maart 2010, we verhuizen van Mexico Stad naar Peking (deel 1)
Maart was voor ons een bijzonder enerverende maand. Eind februari werd duidelijk dat we zouden gaan verhuizen, terug naar China. Zoiets heeft nogal wat voeten in de aarde vooral ook omdat we op 13 maart al naar Nederland wilden vliegen om, als het zou lukken, eind maart naar China te vliegen.

Het begin van de maand stond in het teken van het opzeggen van allerlei zaken zoals, de telefoon, de kabel TV en onze internetaansluiting, het overdragen van werkzaamheden, een regeling treffen met onze muchacha, uitschrijving uit de Mexicaanse registers, etc. Omdat we hooguit voor iets meer dan een jaar naar China gaan, blijven de meeste van onze spullen achter in ons appartement zodat de vervanger van Gabrielle de komende maanden in ons appartement kan wonen. Dit had voor ons als voordeel dat we in ieder geval geen verhuizing van onze spullen hoefden te regelen.

Verder waren de ouders van Gabrielle op bezoek, dit was erg gezellig en zorgde voor de nodige afleiding. Zo zijn we met hen onder andere eind februari naar Xochimilco en begin maart naar ex-Convento del Desierto de los Leones geweest. Ja, als we bezoek hebben komen we zelf ook nog eens ergens.

Het grote moment was op 13 maart toen we samen met de ouders van Gabrielle, hun bagage en drie flinke koffers in twee taxi's richting het vliegveld van Mexico Stad vertrokken. De vlucht etc. verliepen allemaal soepel waarna Abdul, onze zwager, Gabrielle naar haar hotel in Den Haag en Jacob naar zijn vaste logeeradres, Ben & Carla, bracht.
De volgende twee weken moest Gabrielle werken voor het Ministerie van LNV en werkte Jacob halve dagen, net als in Mexico, voor Learnit en ging hij 's avonds op bezoek bij familie en vrienden. Eigenlijk precies zoals we het altijd deden wanneer we de afgelopen vijf jaar in verband met het werk van Gabrielle één of twee weken terug waren in Nederland.

Tussendoor moesten we ook nieuwe paspoorten en visa voor China regelen. Omdat Gabrielle uitgezonden wordt door het Ministerie van LNV moeten dit diplomatieke paspoorten en visa zijn. Daarom stonden we op maandag 15 maart om 9.00 uur met een vette jetlag onze vingerafdrukken af te geven bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Zij moesten vervolgens onze paspoorten aanmaken waarna dit ministerie ze samen met de diverse officiele papieren en verzoeken naar de Chinese ambassade bracht voor onze visa. Het aanvragen / krijgen van een normaal toeristenvisum voor China duurt vier dagen, wij kregen echter al snel het bericht dat we onze visa niet voor 7 april zouden krijgen.

Gelukkig hoefden we er zelf niets aan te doen waardoor we ons konden richten op ons werk, het bezoeken van familie en vrienden en het gebruikelijke weekendje wandelen. Sterker nog, toen we eenmaal hoorden dat we zeker niet voor 8 april naar China konden, hebben we voor begin april twee extra dagen wandelen in de Ardennen georganiseerd, deze keer zonder Ben & Carla en Jef & Sigrid. Ja, maart was een enerverende maand.