Oktober 2009, onze ervaringen met ons appartement in Mexico Stad
Oktober was de maand dat we ons langzaam maar zeker thuis begonnen te voelen in Mexico. De meeste praktische dingen waren zo langzamerhand wel geregeld zodat er deze maand ook tijd was om eens wat verder te kijken dan ons huis / ons werk / onze buurt. Zo hebben we in oktober onze eerste uitstapjes en wandeling gemaakt.

Over een aantal dingen, met name de winkels, het weer en de hoeveelheid groen in onze buurt zijn we erg tevreden. Ook het gevoel van onveiligheid vinden we meevallen. Je hoort wel veel verhalen en je moet zeker opletten / oppassen met wat je doet, maar het lijkt allemaal goed te doen. Zo zijn we al redelijk wat keren met de metro geweest en zijn we nog steeds met al onze spullen thuis gekomen.

Ons appartement

Iets minder tevreden zijn we over ons appartement. Het is een mooi en groot appartement, maar het is duidelijk dat mooi en groot bij de bouw belangrijker waren dan handig en praktisch. Vooral de isolatie, zowel qua weer (kou) als qua geluid, laat sterk te wensen over. We hebben zelf hier en daar wat verbeterd en nadat we het betalen van de tweede termijn van de huur even uitgesteld hadden, wilde ook de huisbaas nog wel wat aanpassen.
Samen met de elektrische kacheltjes die we inmiddels gekocht hebben gaan we het hier de komende jaren vast naar onze zin hebben. Vooral ook omdat we op een erg prettige locatie wonen en onze buren er vaker niet dan wel zijn waardoor de overlast meevalt.
Ons enige echte punt van zorg is de hond van de buren, die begint vrijwel iedere nacht een paar keer te blaffen en soms houdt hij / zij dit meer dan een half uur vol. Helaas zullen we hiermee moeten leren leven en dus slapen we nu met onze oordopjes binnen handbereik.

De voorzieningen, gas, water, elektra, telefoon en internet zijn trouwens een verhaal apart.

Gas

Er liggen in Mexico Stad, voor zover wij weten, geen gasleidingen. Dit is waarschijnlijk maar goed ook want doordat de stad langzaam maar zeker zakt schijnen de waterleidingen regelmatig te lekken en dat zou bij gasleidingen toch wat meer problemen geven dan bij waterleidingen.
We hebben wel gas, dat komt uit een tank die op het dak van ons appartement staat. Voor zover wij gezien hebben, hebben alle huizen etc. hun eigen gastank die gevuld worden door kleine vrachtwagentjes die je regelmatig ziet rijden.
Wat ons betreft werkt dit prima en één keer per maand krijgen we van het management een overzicht met hoeveel gas we verbruikt hebben. Zij regelen ook dat de gastank regelmatig wordt bijgevuld.

De lichtkoepel op ons dak met daarnaast de gastank
De lichtkoepel op ons dak met daarnaast de gastank

Water

Zoals gezegd schijnen de waterleidingen hier nogal eens te lekken en de kwaliteit van het water schijnt echt heel erg slecht te zijn. Het drinken van kraanwater wordt zeer sterk afgeraden en mensen die het (per ongeluk) wel doen hebben een flinke kans flink ziek te worden.
Daarom kochten we in het begin van die grote tonnen drinkwater. Echter op een gegeven moment zagen we in een warenhuis waterfiltersystemen. Na wat dubben besloten we er eentje te kopen. Helaas was de installatie wat lastig, er moest een gat in ons granieten aanrechtblad geboord worden. In eerste instantie wilde onze huisbaas dit niet hebben. Maar nadat we nog eens goed hadden uitgelegd wat we precies wilden, beloofd hadden om de kraan te laten zitten als we weggingen en de keukenboer aangaf dat er geen risico op breuk van het aanrechtblad was, mocht de keukenboer een gat boren. Nu hebben we ongelimiteerd goed water waarbij we één keer per jaar het filter moeten vervangen.

Maar dat moet er natuurlijk wel water zijn, want het schijnt voor te komen dat er geen water uit de kraan komt. Dit is natuurlijk erg vervelend en om dit probleem op te lossen zie je op vrijwel alle huizen en appartement in Mexico grote (zwarte) tonnen staan. Daarin legt men een voorraad water aan zodat de kans dat er echt geen water uit de kraan komt erg klein is.
Van mensen die in wat oudere huizen / appartementen wonen hebben we overigens begrepen dat het schoonmaken / houden van de tonnen en de bijbehorende leidingen niet zo'n hoge prioriteit heeft met alle gevolgen van dien.

Dit soort watertonnen zie je op bijna alle daken in Mexico Stad
Dit soort watertonnen zie je op bijna alle daken in Mexico Stad

Elektriciteit

Met elektriciteit werkt het bij ons ongeveer hetzelfde als met het gas, het management zorgt hiervoor en we vermoeden dat die ons wel een keer een rekening zullen geven. Tot nu toe hebben we er eentje gehad.
Echter de stroomvoorziening zelf is niet zo betrouwbaar. Ongeveer één keer per maand valt de stroom uit. Op die momenten zijn we ineens heel erg blij met ons appartement. Beneden in de parkeergarage staat namelijk een stroomaggregaat dat meteen aanslaat zodra de stroom uitvalt. Het is best lekker dat wij 's avonds gewoon tv kunnen kijken terwijl de rest van de straat in het donker zit.
Overigens duren deze stroomonderbrekingen tot nu toe niet langer dan een half uur, en dat is maar goed ook. De rookafvoer van het aggregaat is namelijk niet zo goed geregeld en na een kwartier kunnen we het aggregaat niet alleen horen in ons appartement, maar ook ruiken.

Telefoon / internet

De telefoon was het ding waar we ons het drukst over hebben gemaakt. Dit vooral omdat daar het voor ons erg belangrijke internet aan zit. In eerste instantie was het verhaal dat we het telefoonnummer van onze huisbaas konden gebruiken. Maar daar zat geen internet bij en dat was wel wat onhandig. Toen vervolgens ook bleek dat hij de telefoonrekening op zijn naam om "belastingtechnische redenen" nodig had en wij alle kosten zouden moeten betalen, waren we snel klaar.
We hebben toen zelf bij Telmex een pakket, telefoon plus internet, afgesloten. Hierbij betalen we per maand 999 pesos (ruim 50 euro) voor een 1,5 Mb verbinding inclusief de gesprekskosten voor x minuten naar vaste nummers. Hoeveel x is weten we niet, vinden we ook niet belangrijk, zoveel bellen we niet.
Het eerste bericht was dat aansluiten enkele weken zou duren, maar vervolgens kwam men binnen enkele dagen de telefoon aansluiten. Een week later werd ons modem bezorgd en na wat gepruts hadden we ook dat aan de gang, niets aan de hand zou je denken.

Zolang het werk moet je er vooral afblijven
Zolang het werk moet je er vooral afblijven

Het gezeur begon echter toen op onze eerste telefoonrekening ineens 299 pesos extra stond. We dachten toen nog, even kijken hoe het volgende maand gaat. De volgende maand stond er weer 299 pesos extra op. Tja, niet betalen is niet echt een optie want als je op de vijfde van de volgende maand niet betaald hebt sluiten ze je af.
Dus wij maar eens bellen. Dat hielp, de volgende maand was één keer 299 pesos in mindering gebracht op onze rekening. Maar ja, we wilden twee keer 299 pesos terug. Dus weer bellen en waarachtig ook de tweede keer konden we terug krijgen. Hiervoor moesten we wel naar een Telmex kantoor. Daar staan automaten waarmee je rekeningen kunt printen en betalen. Wij moesten dus naar zo'n kantoortje, dat gelukkig relatief dichtbij zit, waar we een nieuwe rekening konden printen die 299 pesos lager was dan degene die we hadden gekregen. Het kostte even wat moeite, maar uiteindelijk is het dus allemaal, tot nu toe, goed gekomen.

Televisie

Kijk, daar knop je een kabel vast en dan heb je televisie
Kijk, daar knop je een kabel vast en dan heb je televisie
Voor de wat ons betreft minst belangrijke aansluiting, de televisie, konden we kiezen uit twee bedrijven, Sky (= satelliet) en Cablevision (= kabel). Nadat we hoorde dat de verbinding via een schotelantenne bij slechts weer wel eens wegvalt en na het vergelijken van enkele pakketten besloten we Cablevision te nemen.
Bij Cablevision betalen we 465 pesos voor een hele berg zenders, maar met name voor BBC, CNN en HBO. Het is niet goedkoop, maar we hebben een heel behoorlijke keus al zullen we naar 80% van de zenders die we hebben waarschijnlijk nooit kijken.

Het aansluiten van de televisie was een verhaal apart. Eerst zou dit op een maandag gebeuren, tot we op zaterdagochtend een belletje kregen of ze ook over een uur langs konden komen. Ons motto in dit soort gevallen is, nooit nee zeggen, je weet maar nooit wanneer ze anders komen.
Toen de mannen arriveerden bleek er niet zoiets te zijn als een centraal punt waar het tv-signaal ons appartement in komt. Of er was in ieder geval niemand, ook onze huisbaas niet, die wist waar dat zou moeten zitten. Dit is op zich wel raar want op een stuk of vijf plaatsen zit in ons appartement een aansluiting voor een tv. Maar ja, bij hebben maar één tv, dus ons maakte het allemaal niet zo veel uit, als we maar tv in onze woonkamer hebben.
Hierna was het verhaal erg eenvoudig. Je boort namelijk gewoon recht achter de tv een gat in de buitenmuur en vervolgens trek je daar een kabel door die je aan de overkant van de straat aan een kabel knoopt die daar loopt. Een heel eenvoudige en effectieve manier van werken.

Wat wel een beetje bijzonder is, is de manier waarop we iedere maand onze rekening betalen. Dat kon bij het afsluiten van het abonnement namelijk alleen via een creditcard. Of dit alleen voor buitenlanders geldt weten we niet, maar wij vinden dit wel een dure oplossing.