Juli 2009, oeps, we kunnen ons appartement niet in
Ons nieuwe appartement in Mexico Stad zit niet in een groot flatgebouw maar in een pand met in het totaal vijf appartementen. Wat dat betreft lijkt het meer op een portiek woning in Den Haag dan op ons appartement in Peking.

De deur naar de lift zit in de woonkamer, links zie je het gangetje naar onze voordeur
De deur naar de lift zit in de woonkamer, links zie je het gangetje naar onze "voordeur"

De manier waarop je ons appartement in komt is echter uniek, al hebben we een dergelijke toegang tijdens onze zoektocht naar een appartement in Mexico Stad wel vaker gezien.
We hebben in de gang een deur met daar achter het trappenhuis. Echter het trappenhuis is eigenlijk alleen bedoeld als serviceruimte en niet voor dagelijks gebruik. Zo kunnen wij onze vuilniszakken gewoon in het trappenhuis zetten waarna de conciërge deze verder opruimt. Wat hij er precies mee doet is ons nog niet helemaal duidelijk.
Ook is er een lift. Deze lift komt echter niet uit in een gemeenschappelijke hal of in dezelfde ruimte als onze deur. Nee, als de liftdeur open gaat staan we meteen in onze woonkamer. Overigens kan de lift aan twee kanten open en als de andere deur open gaat kom je in de woonkamer van onze buren uit.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan

 
Omdat je natuurlijk niet wilt dat iedereen zomaar via de lift in je huis kan komen heeft onze lift geen knoppen waar je op kunt drukken om in de diverse appartementen te komen. Alleen voor de begane grond en de parkeergarage zijn er drukknoppen. Nee, om bij ons in het appartement te komen moet je een sleutel in een gat steken en de sleutel omdraaien. Daarna gaat de lift naar onze verdieping en gaat de deur aan onze kant open. Zo is er voor ieder appartement een eigen sleutelgat en wordt voorkomen dat vreemden zomaar je huis in gaan.

Als je bij ons op bezoek komt moet je je eerst melden bij onze bewaker op de begane grond. Die schrijft dan op hoe laat het is, wie je bent en dat je bij ons op bezoek komt. Daarna belt hij met ons appartement om te melden dat er bezoek is. Intussen moet je de lift roepen en daar in gaan staan. Als wij thuis zijn roepen wij, via een drukknop in onze woonkamer, de lift en zo kom je vanzelf bij ons in de woonkamer.

Op zich is dit best een handig systeem en het gebruik van de lift is veel uitnodigender dan het gebruik van de trap. Hierdoor gebruiken wij vrijwel altijd de lift en vrijwel nooit de trap. Dit heeft echter ook een groot nadeel.

Je kunt zonder sleutel prima ons appartement via de lift verlaten. Maar je komt er dan echt niet meer in. Dit weten wij inmiddels uit ervaring.
De eerste keer dat dit gebeurde was tijdens een weekend waarin we samen naar de winkel gingen. Toen we terugkwamen merkten we dat we geen sleutel bij ons hadden. Vervolgens hebben we gebeld met de tussenpersoon van ons appartement maar zowel hij als de eigenaar schijnen geen sleutel te hebben. Ook de bewaker beneden heeft geen sleutel. Wij zijn dus de enigen met een sleutel, wel zo handig, en die lag dus binnen, niet zo handig.

Toch bleek er een relatief eenvoudige oplossing. De bewaker van ons appartement belde de onderhoudsmonteur van de lift. Die kwam ruim anderhalf uur later opdagen. Hij kan met behulp van een sleutel die de bewaker heeft de lift "resetten". Nadat hij dit gedaan heeft gaat de lift naar alle verdiepingen waarbij alle deuren 1x opengaan. Oftewel als je, zoals wij, van te voren in de lift gaat staan dan kan je in alle huiskamers van alle bewoners, en dus ook in je eigen huiskamer, uitstappen.
Al met al duurde het ongeveer drie uur voordat we weer in ons appartement konden. Maar het is op zich wel een aardige gedachte dat wanneer er echt iets mis is, we altijd in ons appartement kunnen komen.

De tweede keer ging totaal anders. Één keer per week komt er bij ons beneden een bestelbus met grote tonnen water. Wij kopen, tot we ons filtersysteem eindelijk geïnstalleerd hebben, water bij deze mannen.
Op een mooie maandag ging tijdens de lunch van Jacob de intercom. De mannen met het water waren er. Dus pakte Jacob snel zijn portemonnaie en de lege ton en ging met de lift naar beneden. Daar ruilde hij zijn lege ton voor een volle en liep terug naar de lift. Ooh nee he, hij had geen sleutels bij zich.

Wat nu ? Tja, dan Gabrielle maar bellen. Maar ja, hij wist haar telefoonnummer niet. Gelukkig was de bewaker, net als de vorige keer, erg hulpvaardig. Die belde eerst met de nummerinformatie voor het telefoonnummer van de Nederlandse Ambassade in Mexico Stad en vervolgens een keer of zes naar die ambassade. Eerst stond het antwoordapparaat erop omdat het lunchtijd was. De Nederlandse Ambassade in Mexico is tussen 13.00 uur en 14.00 uur gesloten, behalve op vrijdag want op vrijdag om 13.30 uur begint het weekend. Na 14.00 uur belde de bewaker nog een paar keer omdat Gabrielle eerst niet op kantoor was. Na een klein uurtje had Jacob haar dan toch aan de lijn en na nog een dik half uur wachten arriveerde Gabrielle met haar sleutel.

Inmiddels zijn we het ons zelf buitensluiten goed zat en zijn we op zoek naar manieren om dit in het vervolg te voorkomen. De trap gebruiken is niet persé een oplossing, die deur valt achter je in het slot waarna je hem zonder sleutel niet meer open krijgt. Een echte oplossing, behalve je sleutels meenemen, hebben wij nog niet gevonden.

Omdat we toch iets willen doen hebben we nu de sleutel van de lift naast het knopje van de lift gehangen. Zo zie je de sleutel altijd als je de lift roept en proberen we de kans dat we de sleutel vergeten kleiner te maken. Nu maar hopen dat dit werkt en dat we onszelf de komende vier jaar niet nog een keer buiten sluiten.