Maart 2009, ons vertrek uit Peking
Deze maand stond in het teken van afscheid nemen, van vrienden en collega's, van Peking en van China. En ook van inpakken en verhuizen. Niet de leukste dingen van het leven maar toen we in mei 2005 aankwamen wisten we dat dit moment zou komen.

Een van onze afscheidsetentjes was in een nieuw restaurant op de 60e verdieping (of zo) van de hoogste van een van de 24 flats van Jianwai Soho. Dat leverde dit soort uitzichten op.
Een van onze afscheidsetentjes was in een nieuw restaurant op de 60e verdieping (of zo) van de hoogste van een van de 24 flats van Jianwai Soho. Dat leverde dit soort uitzichten op.

Jacob was degene die, in februari al, de afscheidstournee begon met een afscheidsetentje met de redactie van de Leeuw. Gabrielle ging samen met haar nieuwe collega, die medio februari in Peking was aangekomen, op tournee naar Kunming (Kūnmíng / 昆明) en Hong Kong. Daar introduceerde zij haar nieuwe collega bij de Chinese autoriteiten en nam ze afscheid van onder andere de Nederlandse sierteeltmensen, de mensen van het NABSO kantoor in Kunming, de Yunnan Flower Association en de douane autoriteiten.
Dit ging gepaard met de nodige baijiu (báijiǔ / 白酒) waardoor de nieuwe collega meteen met het echte zakenleven in China kennis kon maken. In Hong Kong waren ze aanwezig bij de jaarlijkse flower show en werd ere en rondje gemaakt langs de diverse autoriteiten. Al met al een leuke en nuttige tijd in de twee steden die Gabrielle de afgelopen vier jaar regelmatig en met veel plezier heeft bezocht.

Gabrielle tijdens haar afscheidstournee in Kunming
Gabrielle tijdens haar afscheidstournee in Kunming

En ja, toen was het echt tijd om in te pakken. Op maandagochtend 23 maart stonden de verhuizers op de stoep. Grote vraag was hoe het Chinese verhuisbedrijf het geheel zou aanpakken. De ervaring met het uitladen stond vooral Jacob nog goed voor ogen (Gabrielle was toen al voor de zaak op reis en niet aanwezig), namelijk veel mannetjes en weinig coördinatie.
Deze keer ging het bijzonder soepel, John, de opzichter had zijn zes mannen goed onder controle en alles werd zeer vakkundig ingepakt. Af en toe werd er gewezen op zaken die al stuk waren (barst in oud servies etc.) voordat het werd ingepakt. Vragen werden er gesteld bij de oude eettafel en het buddha beeldje dat Gabrielle recent van Jacob had gekregen. We wisten toch wel dat we geen antieke zaken afkomstig uit China mochten uitvoeren?
Ja dat wisten we, en nee dit is echt geen Chinees antiek. De eettafel is hoogstens oud Hollands, want deze is nog afkomstig van de boerderij van de ouders van Jacob en al zo vaak opgelapt dat hij stijf staat van het ijzer dat de zaak bij elkaar houdt. En ja, het Boedha beeldje is onvervalst nep want hij stond met nog honderden identieke exemplaren op de Panjiayuan market (pānjiāyuánjiùhuòshìchǎng / 潘家园旧货市场).

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Na de eerste dag waren de mannen al een heel eind opgeschoten. Voor de zekerheid had John drie dagen voor het inpakken gereserveerd maar die bleken niet nodig. In de loop van maandag middag vertrokken we met de spullen die we de komende maanden echt niet konden missen richting Somerset, het hotel waar we ook bij aankomst in China een aantal maanden hebben gezeten. Opvallend was dat er de afgelopen vier jaar weinig tot niets aan renovatie was gedaan waardoor het geheel een nogal versleten indruk maakte.
Afijn we zijn ook zeer gewend aan de luxe van het appartement dat we nu verlaten en misschien lag het daar wel aan dat dit zo opviel. Verder was het maar voor een paar dagen en werkte het internet op onze kamer prima. Dus we zaten hier verder prima.

Op dinsdag ging Jacob weer naar Park Avenue om toe te zien op het inpakken van de laatste dingen en ging Gabrielle met de auto naar de ambassade om deze daar in te leveren voor het uitklaren door de douane. Dinsdag middag rond 15.00 uur was wat ons betreft het meeste werk gedaan. De laatste dingetjes, die we tijdens de laatste afscheidsfeestjes hadden gekregen, werden op donderdag ochtend opgehaald, waarna het waarschijnlijk tot eind mei zal duren voordat we deze spullen, in Mexico, weer terug zullen zien.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


De laatste dagen in Peking besteden we aan afscheidsfeestjes, computeren en opruimen op kantoor. Op donderdag speelt Jacob zijn laatste potje squash waarbij hij op een wat ongelukkige wijze geblesseerd raakt. Even denkt hij dat hij nu voor het eerst in vier jaar naar een ziekenhuis moet. Gelukkig valt het allemaal mee en een paar dagen later heeft hij nergens meer last van.
De laatste avond, vrijdagavond, zijn we nog gezellig met Ann en Jeroen uit eten geweest bij een Chinees tentje dat we nog niet eerder hadden ontdekt. We hebben heerlijke jiaoze (jiǎozi / 饺子), ook wel dumplings genoemd, gegeten. Iets dat wat ons betreft toch echt bij China hoort. Na een laatste kopje koffie bij de Starbucks in Solana was het moment daar om voor de laatste keer deze maand afscheid te nemen van mensen die ons erg na staan. Niet leuk en vreemd omdat je niet weet of en zo ja waar ter wereld je ze weer tegen zal komen.

Op zaterdag heeft de chauffeur van Gabrielle ons naar het vliegveld gebracht waarna wat ons betreft het hoofdstuk China, in ieder geval voorlopig, werd afgesloten.