Juli 2008, de verkoop van ons huis
Het nieuws van juli begint waar het nieuws van mei, over onze bouwvergunning, ophoudt. De kopers waren aan de beurt om de financiering te regelen. Op 19 mei 2008 schreef hun makelaar dat de vervaldatum voor de ontbindende voorwaarden voor de financiering 19 juni zou zijn. Mooi, dachten we, als het dan mee zit kunnen we eind juni het huis overdragen.

Dat gebeurde dus niet, wat er wel gebeurde was een enorm gedoe rond die financiering. Op 13 juni schrijft de kopende makelaar een mailtje dat ze de financiering niet voor 19 juni geregeld krijgen. Hè, wat, hoezo, jullie wisten dit toch al sinds half februari en nu lukt het niet om dit klaar te krijgen ? Dit levert diverse emailtjes op omdat wij ook niet precies weten wat onze rechten zijn. Het is echter wel bijzonder dat de kopende makelaar zegt dat het wel goed komt met de financiering en vervolgens toch de datum wil verschuiven.
Na drie dagen intensief mailen en het nog eens goed lezen van de koopakte besluiten we om geen uitstel ten aanzien van de vervaldatum te geven. Oftewel als ze de financiering niet rond krijgen hebben de kopers een probleem. Echter we geven ze wel 10 dagen uitstel voor het afgeven van de borgstelling of bankgarantie zodat ze nog even tijd hebben om dit te regelen.

Dit levert niet alleen een redelijk chagrijnige kopende makelaar op, hij denk kennelijk dat als hij maar had genoeg roept dat iets moet hij het ook krijgt. Maar toch ook wel een beetje een spannende 19 en 20 juni. Zullen ze de koop opzeggen of niet. Dat doen ze dus niet en het leven gaat weer verder.

Dan komt er een paar dagen later een mailtje dat de financier wil weten welke roerende goederen er met de verkoop meegaan. Oké, dat had in het koopcontract moeten staan, maar waarom komen ze daar nu pas mee ? Maar wat nog veel raarder is, dik een week later krijgen we weer een mailtje over de roerende zaken. Nu moeten we een formuliertje tekenen dat er niets mee over gaat. Waarom moet dit allemaal zo lang duren, vanaf dit moment krijgen wij vooral het gevoel dat de kopers hun eigen huis nog niet verkocht hebben en de overdracht zo lang mogelijk willen uitstellen.

Vervolgens verstrijkt ook de datum voor de zekerheidstelling en horen we niets van de kopers of hun makelaar. Dus sturen we op 14 juli een mailtje waarin we aangeven dat we er over denken om hen formeel in gebreke te stellen, zodat we na een week de koopovereenkomst kunnen ontbinden en de 10% boete kunnen gaan incasseren. Dit is eigenlijk niet wat we willen, maar voor 10% van 216.000 euro kunnen we wel weer een jaartje op zoek naar nieuwe kopers.
Op dit mailtje krijgen we dus geen reactie en op 17 juli doet onze makelaar namens ons de formele ingebrekestelling de deur uit. En geloof het of niet, maar prompt krijgen we op 23 juli een mailtje dat de financiering rond is en dat men op 1 augustus de overdracht wil regelen.

Tja, aan de ene kant zijn we blij, maar aan de andere kant ook wel boos. Op 26 juli zijn de ouders van Gabrielle namelijk in Peking aangekomen en samen met hen gaan we van 27 juli tot en met 5 augustus op vakantie. We weten nog van de keer dat we het huis kochten dat we zelf graag alle stukken even bekijken, en dat moet nu dan zeker als we op vakantie zijn.
En ja hoor, zo gaat het ook. We gaan op zondag op vakantie en op maandagavond leest Jacob in een internetcafé een mailtje met als bijlage de eerste versie van de stukken van de notaris. Hier mankeert zoveel aan dat Jacob de rest van de week iedere ochtend en avond zijn mail checkt om weer dingen te laten veranderen. Maar deze week verdient hij dan ook bijna 3.000 euro.

De eerste 1.658,58 euro is snel verdiend. De notaris brengt dit in rekening voor het samenvoegen van de twee appartementsrechten waar ons huis uit bestaat. In februari, toen er veel onduidelijkheid was waarom de kopers geen nationale hypotheek garantie konden krijgen, hebben we hier naar geïnformeerd. Maar zoals wij in mei al schreven, was dit niet nodig en wilden we dit ook niet doen. Dus dit kon zo van de rekening. Het was trouwens wel opvallend dat de notaris in februari zei dat het samenvoegen ongeveer acht weken duurt, en gezien het feit wat er hiervoor moet gebeuren zal dat ook wel kloppen, maar nu kennelijk in staat is om het in minder dan één week te doen. Er is namelijk nog niets gebeurd en in de akte staat dat de appartementsrechten al zijn samengevoegd, ook dat wordt dus aangepast.

De tweede 1.000 euro is wat spannender. Onze hypotheekverstrekker brengt namelijk 1.000 euro administratiekosten in rekening. Hoe of wat snappen wij niet, maar ja we zien ook geen kans om hier wat aan te doen. Wel sturen we nog een mailtje naar onze makelaar of hij dit vaker heeft gezien. Hij meldt vervolgens dat hij gebeld heeft en dat dit te maken heeft met bijzonder beheer dat op ons huis zou zitten. Dit zou te maken kunnen hebben met het feit dat we ons huis in 2006 en 2007 een tijd verhuurd hebben. Maar ja, dat is nu niet meer zo dus mailen we de notaris dat we deze 1.000 euro niet willen betalen. Dat kan dus niet, hij zegt dat het huis anders niet overgedragen kan worden. Inmiddels is het donderdagmiddag 31 juli in Nederland en donderdagavond in China. Oftewel we hebben nog een halve dag om 1.000 euro te verdienen.
Gelukkig hebben we deze keer internet op onze hotelkamer en dus wordt het tijd op te skypen. Degene die we moeten hebben is met lunchpauze, maar de meneer die we spreken wil ons haar email adres wel geven en haar er op wijzen dat we gebeld en gemaild hebben. Dus sturen we mailtje waarin we de zaak uitleggen en zeggen dat we willen dat ze de notaris een aangepast factuur zonder de 1.000 euro stuurt. Vervolgens gaan wij eten en als we terugkomen op onze hotelkamer is het toch wel even spannend, ja er is een reactie, van één regel, ze is akkoord ! Tjonge, wel tof dat dit zo makkelijk is gegaan.

De volgende post was de afrekening van de VvE. Ook daar klopte volgens ons niets van, maar dat ging om "maar" 166 euro. Wij hadden zo iets van, dat regelen we wel als we weer thuis zijn. Dus mailden we op donderdagavond naar de notaris dat we akkoord waren met de stukken maar dat hij de VvE niet mocht betalen.
Tot onze stomme verbazing lezen we op vrijdag aan het eind van de middag een mailtje van de notaris dat hij 's morgens verzonden heeft dat dit niet kan. Vervolgens blijkt de overdracht toch is doorgegaan en de VvE is betaald, wij zijn op dat moment vooral blij dat we van het huis af zijn.

Terug in Peking gaan we uiteraard nog wel even bellen. Dan blijkt dat we 80 euro van de VvE terug moeten krijgen omdat er een maandelijkse bijdrage te veel in rekening is gebracht, dat doen ze ook. Iets soortgelijks hebben we ook met de rentebetaling van onze hypotheek en ook dat geld komt netjes terug.
Wat echter blijft steken is dat we 56 administratie kosten aan de VvE moeten betalen en die volgens ons door de koper betaald hadden moeten worden. Maar ja probeer die maar eens terug te krijgen. Verder werd het geld van ons huis pas op dinsdag op onze rekening geschreven terwijl we ons huis op vrijdag al overgedragen hadden. Later lezen we op de website van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie dat dit niet heel raar is maar dat het wel maandag had moeten zijn. Op de rekening stond tenslotte ook de kosten voor een telefonische overboeking.
Dus gaan we weer mailen met de notaris dat we geld terug willen hebben. Natuurlijk wil hij dat niet doen. Gelukkig hebben we een goed dossier en kunnen we hem onder andere aanwrijven dat hij ons huis tegen onze zin in heeft overgedragen. Dus we dreigen met een formele klacht, tenzij hij ons 131,48 euro ons betaald. In dit bedrag hebben we trouwens ook nog wat rente berekend voor de dagen dat de notaris op ons geld heeft gezeten.
Gelukkig kiest de notaris uiteindelijk eieren voor zijn geld en stort hij dit geld. Wij ook weer blij want tja zo'n klacht indienen kost toch ook weer tijd en of we daarmee uiteindelijk ons geld terug zouden krijgen is natuurlijk ook niet zeker.

Op dat moment dachten we dat we er waren, maar niet helemaal, er was nog een dikke 20 euro te verdienen. In september kregen we de afrekening van het water. Daar stond op dat we sinds 1 januari 22 m3 water verbruikt zouden hebben. Ooh, maar het huis stond al die tijd leeg. In eerste instantie geloven we het wel.
Maar als Jacob een paar dagen later de afrekening nog een keer tegenkomt, vergelijkt hij de stand met de stand die onze makelaar doorgegeven heeft als de stand op het moment van overdracht. En wat blijkt, daar zit een verschil van 22 m3 in.
Na een paar telefoontjes en mailtjes is ook deze zaak helder. De kopers hebben zich pas een poosje na de overdracht gemeld bij het waterbedrijf. Zij hebben toen de stand van dat moment in plaats van de stand bij het moment van overdracht doorgegeven. Zij hebben toegezegd dit te zullen aanpassen.

En dit is dan echt het einde van alles wat we met ons huis aan de Laakkade in Den Haag hebben meegemaakt. We hebben hieronder een overzicht van alle oude verhalen over ons huis opgenomen.