December 2006, een maand uit ons leven in Peking
December staat bij ons meestal in het teken van sinterklaas, kerst en het einde van het jaar. Dit jaar voelde het allemaal toch wat anders. Sinterklaas hadden we tenslotte al in november in Nederland gevierd en kerst en oud & nieuw zouden we dit jaar gaan vieren in New Jersey (in de VS) waar een broer van Jacob met zijn gezin woont. Maar voordat het zover was moest Gabrielle nog hard werken.

De baas van Gabrielle had vanaf half december vakantie waardoor Gabrielle voor het eerst alleen verantwoordelijk was voor een hoge ambtelijke delegatie bestaande onder andere de Secretaris General van met ministerie van LNV. Deze wordt in China trouwens "vice-minister" genoemd om zo de status van het bezoek wat te verhogen en daarmee de onderhandeling met de Chinezen te vergemakkelijken.
Zo'n ambtelijke missie heeft een heel andere dynamiek dan een handelsmissie. Bij dit soort bezoeken gaat het vooral om het tekenen van allerlei akkoorden die vaak nog niet helemaal rond zijn. Zo kon het gebeuren dat na een etentje, waar Jacob voor de verandering ook bij was, Jacob (die met de fiets was) om 22.00 uur thuis was en toen hij om 0.00 uur belde waar Gabrielle (die met de chauffeur mee reed) toch zat, zij nog (weer) op kantoor zat te werken. Dit om er voor te zorgen dat er twee dagen later toch een overeenkomst met de Chinezen getekend kon worden.
Maar zoals vrijwel altijd in China, kwam ook deze keer alles op het laatste moment toch nog goed en was Gabrielle achteraf moe maar tevreden over deze missie.

Terwijl Gabrielle druk was met werken, geld verdienen, had Jacob andere bezigheden. Zo moesten er oliebollen gebakken worden. Magiel had namelijk gevraag of we in november oliebollenmix wilde meenemen uit Nederland. Maar dat blijkt eind november nog niet te krijgen in de supermarkten die we bezochten. Dus hadden we maar een zakje gist mee genomen, de rest van de ingredi├źnten kan je in Peking ook krijgen. Achteraf hoorde we dat gist ook prima te verkrijgen is.
Dus gingen Magiel en Jacob op een mooie zondag er op hun gemak voor zitten. Aan de hand van vier verschillende, van internet gehaalde, recepten werd een beslag gemaakt en de oliebollen gebakken. Dit was voor beiden iets nieuws omdat ze wel wat ervaring hadden met het maken van oliebollen, maar dat was altijd onder begeleiding van een heel ervaren moeder. Nu moesten de heren alles zelf uitzoeken. En eerlijk is eerlijk, de bollen waren heel behoorlijk geslaagd.
We vermoeden dat dit succes voor een belamgrijk deel te danken was aan de ijslepel die ze hadden om de bollen te scheppen en de frituurpan die er voor zorgde dat de temperatuur mooi constant bleef.

Magiel in actie tijends het oliebollenbakken
Magiel in actie tijends het oliebollenbakken

Naast dit alles hebben we ons er in december definitief bij neer gelegd dat ons uitzicht gaat veranderen. Toen we in augustus 2005 in ons huidige appartement kwamen wonen hadden we voor een deel een redelijk vrij uitzicht. Maar nadat de grote lege vlakte links van ons eerst een grote put werd zijn er nu drie flats in aanbouw waarvan de eerste inmiddels 15 verdiepingen heeft en het lijkt logisch dat er nog minstens 10 verdiepingen bijkomen. Het is wel een beetje jammer, maar het kan nog veel erger. We zijn hier wel eens bij mensen geweest die op een 30ste verdieping (10 hoger dan wij) wonen en geen uitzicht hadden omdat het recht voor hun raam een andere flat stond die een paar verdiepingen hoger was.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan