Augustus 2006, een maand uit ons leven in Peking
Jacob en zijn medeleerling en leraressen Chinees
Aan het eind van iedere cursus Chinees is daar de onvermijdelijke groepsfoto. Deze keer met evenveel docenten (links) als leerlingen (rechts). Let op, Jacob gaat hier een stuk door zijn knieën, anders zou het helemaal geen gezocht zijn.
Augustus was voor ons een maand in twee delen. Het begin van augustus kabbelde rustig voort. Gabrielle ging braaf iedere dag naar haar werk en Jacob was druk met het leren van Chinees. Ineens had hij weer een bevlieging en belde hij The Bridge School waar hij de volgende dag halverwege instapte in de beginners cursus. Wat hem betreft is The Bridge School zonder meer een betere plek om Chinees te leren dan Frontiers, de docenten zijn beter en er is duidelijk nagedacht over de aanpak. Ook beginnen ze hier vanaf het begin met het leren van karakters wat Jacob een goede aanpakt vindt. Nadelen zijn er ook, de Bridge School is veel duurder en ze hebben geen koffie, alleen thee en water.

Het meest opwindende was de geboorte van een nieuw nichtje, Brielle. Verder zijn we druk geweest met het kopen van bloempotten. Van een collega van Gabrielle die terug ging naar Nederland hebben we een aantal grote planten, zeven cactussen en kanarie gekregen. Vervolgens moesten we zelf op zoek naar potten en nu staat onze overloop boven vol met grote planten, erg leuk.

Tussen de bedrijven door hadden we wel zo iets van we moeten toch ook weer eens op stap, maar verder dan een middagje langs het Beijing Urban Planning Exhibition Center, de Drum Tower en de Bell Tower kwamen we niet.
Op 22 augustus kwam er een eind aan de rust, toen kwamen Monique & Peter aan in Peking. Jacob heeft ze van het vliegveld gehaald en de volgende dagen was het druk in huis en gingen we 's avonds regelmatig uit eten.

Als we gasten hebben willen we dat zij het na hun zin hebben. Dus nemen we ze mee naar plaatsen waarvan we denken dat ze leuk zijn en waar we zelf als het even kan ook nog niet geweest zijn. Zo komen we zelf ook nog eens ergens. Met Peter & Monique zijn we twee dagen naar Tianjin geweest. Helaas konden we niet langer weg omdat Gabrielle druk was met allerlei (handels)missies. Maar het waren twee leuke dagen.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Op 30 augustus gingen Peter & Monique verder richting zuid China en de volgende dag gingen wij voor een weekend naar Nederland. Dit om het trouwen van Wulf & Anneloes mee te maken. Dit had een aardig bijkomend voordeel. Jacob had in de weken hiervoor van alles en nog wat via Marktplaats verkocht en nu konden we dat mooi afleveren. Zo verdienden we bijna een heel vliegticket terug.

De terugreis was onverwacht spannend, en in september, maar we vertellen het toch nu al. We hadden op Schiphol voor drie dagen een auto gehuurd. Bij Europcar hadden we een Volkswagen Polo (diesel) meegekregen. Prima auto en een diesel meekrijgen zonder extra te betalen in altijd aardig.
Op zondag waren we mooi twee uur voor vertrek op Schiphol. Daar moesten we op zoek naar een benzinepomp om de auto af te tanken en na een rondje rijden vonden we die ook. Onder het tanken dacht Jacob "Zo even benzine tanken en dan zijn we mooi op tijd, hé benzine ? Ooh nee hé, er moet diesel in". Tja dat was even schrikken, ruim 15 liter benzine in onze diesel auto.

Tja, dat was een probleem we hadden nog twee uur voor ons vliegtuig zou vertrekken en ineens kregen we haast terwijl we vijf minuten geleden nog heel mooi op tijd waren.
Oké, eerst maar vragen bij de kassa van de benzinepomp, nee zij hebben geen spullen, dat mag niet meer vanwege milieuregelgeving. Oké dan de verhuur maar bellen, daar worden we doorgeschakeld en vervolgens in de wacht geplaatst. Ja dat schiet dus niet op en waarschijnlijk gaan zij gewoon de Wegenwacht bellen. Dus hangen we op en bellen we zelf de Wegenwacht.
Of we lid zijn ? Nee. Dan gaat het geld kosten. Maakt net uit, als het maar snel gaat. Oké wat is uw adres ? We wonen in Peking. Ooh dan wordt het extra duur, of heeft u een adres in Nederland ? Ja dat hebben we wel. Mooi dan stuur ik een auto. Hoe lang gaat dat duren ? Ongeveer een uur. Oeps.

Na een kort overlegje besluiten we dat Gabrielle vast gaat inchecken en dat Jacob bij de auto blijft. Het zit Gabrielle niet mee, ze kan wel inchecken, maar het afgeven van de bagage lukt niet. Ze willen daar Jacob zien. Dit maakt dat Jacob minder tijd heeft want de bagage moet uiterlijk 30 minuten voor vertrek afgegeven worden.
Maar het zit Jacob mee, eerst gaat hij op zoek naar ons Nederlandse postadres en als hij dit gevonden heeft arriveert de Wegenwacht al. Dit is maar goed ook want de man heeft een half uur nodig om de dieseltank leeg te halen. Als het dus een uur had geduurd voor hij er was dan hadden we ons vliegtuig nooit gehaald.
Het wordt nog wel even spannend want Jacob kan niet meteen de juiste weg naar de autoverhuur vinden. Maar na twee rondjes over Schiphol neemt hij eindelijk de juiste afslag en is hij 35 minuten voordat het vliegtuig vertrekt bij de balie. Niets aan de hand dus. We hebben zelfs nog tijd om wat spulletjes te kopen.