Maart 2006, schaatsen in Peking
Het loopt al tegen eind april als we (eindelijk) dit bericht typen. Dat we deze keer zo laat zijn is niet omdat we niets hebben om over te schrijven, maar dat we een keuze moeten maken. Verder hebben we de afgelopen tijd enkele berichtjes op onze weblog geplaatst en hadden we ook nog een idee om info die we nu hier vermelden daar te vermelden. Dus plannen zat, maar tijd zin en prioriteit niet. Maar nu is het dan toch zo ver.

Maart was voor ons een relatief relaxte maand. De maand tussen februari, de maand die gedomineerd werd door ons bezoek aan Nederland, en april, de maand die in het teken zal staan van drukte op Gabrielle haar werk en, het voorbereiden van, bezoeken van vrienden uit Nederland.

Op haar werk had Gabrielle deze maand het rijk bijna alleen, haar baas was drie weken op vakantie. Wel kwam er een nieuwe medewerker op de afdeling, deze keer iemand van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). Aangezien zij op de afdeling Landbouw werkt geeft dit natuurlijk wel wat gedoe waarvan een verandering van de naam de minste is. Tot dit moment werden zo'n beetje alle kosten van deze afdeling namelijk betaald door het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit (LNV), maar ja, nu er ook iemand van een ander ministerie zit moet dit natuurlijk veranderen. Oftewel zo'n op het oog kleine verandering kan nog een hoop gedoe geven, zeker wanneer er van te voren geen goede afspraken zijn gemaakt.

Deze maand hebben we enkele foto's van bouwprojecten in Peking in de aanbieding
foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Voor Jacob stond maart in het teken van nieuwe activiteiten, zoals klaverjassen en schaatsen. Sinds een bezoek van Paul ergens afgelopen najaar was hij, en Paul een beetje, op zoek naar meer mensen om zo nu en dan mee te klaverjassen. Dat viel nog niet mee. Ondanks een paar oproepjes in de Leeuw, het blaadje van de Nederlandse Vereniging in Peking, en een oproep op het prikbord van de NVP, had hij tot begin februari precies één andere liefhebber gevonden. Maar in februari gaat het ineens los waardoor er in maart volop geklaverjast wordt.
Inmiddels is hij zover dat er een e-maillijst is met meer dan 10 namen en wordt er in principe om de dinsdag om 19.30 uur in The Tree geklaverjast. Iedereen die wil klaverjassen is welkom, kunnen klaverjassen is geen verplichting, we hebben het al meerdere mensen geleerd. Zoals ook de fanatiekste deelnemer, Mark, die er regelmatig voor zorgt dat we niet om de dinsdag maar iedere dinsdag klaverjassen.

Naast klaverjassen wilde Jacob ook graag schaatsen op een beetje een grote schaatsbaan zodat hij wat heeft aan de schaatsen die hij in februari in Nederland heeft gekocht. Maar ja, de dooi viel dit jaar vroeg in waardoor buiten schaatsen geen optie meer was. Dus toen maar opzoek naar een binnenbaan. Dit is, tot nu toe, onze langste speurtocht in Peking geweest.
Eind februari begon de speurtocht op internet. Dat levert zowel bij City Weekend als bij Beijing This Month enkele adressen op die er, helaas, niet allemaal even veel belovend uitzien. Het probleem is namelijk dat er wel ijsbanen zijn, maar die vooral gebruikt worden voor kunstschaatsen en ijshockey en te klein zijn om lekker met noren te kunnen schaatsen.
Maar half maart komen er twee collega's van Gabrielle eten en die weten vrijwel zeker dat er ergens in de buurt van de universiteit een grote schaatsbaan moet zijn. Dus op een dag gaat Jacob gewapend met een kaart, adressen, schaatsen en een gezonde dosis zoeklust op stap. De plek op de kaart waar de schaatsbaan zou kunnen zijn weet hij relatief snel te vinden.

Hij vermoedt dat het vinden van het juiste gebouw wat meer moeite kost, dus parkeert hij de auto om te voet de omgeving te verkennen. Eerst ziet hij wat bordjes van de Chinese schaatsbond of zo iets en even later staat daar een bord met "Shouti Speed Skating Hall", dat moet het dus zijn. Dus met een vrolijk gemoed volgt Jacob de borden. En ja hoor, daar ziet hij een hal dat best een schaatsbaan zou kunnen zijn en er staat ook nog een enorm beeld van een schaatser voor, dat moet goed komen, Jacob zijn middag kan niet meer stuk, dacht hij . . . .

De Shouti Speed Skating Hall
De Shouti Speed Skating Hall

Want binnen valt het allemaal erg tegen. In de hal kan je vooral goed badmintonnen, tafeltennissen, poolen en nog een aantal dingen, maar schaatsen is er iet bij. Achter een paar grote schermen ziet Jacob nog wel een stukje ijs, maar als hij de ingang daarvan probeert te vinden komen er mannetjes op hem af die hem duidelijk maken dat hij daar niets te zoeken heeft. Ook het laten zien van schaatsen helpt niet.

Vervolgens loopt Jacob nog rond het gebouw om er zeker van te zijn dat de schaatsbaan niet stiekem ergens anders is. Maar na een half uur lopen en gluren heeft hij nog niets gevonden en vertrekt hij een beetje teleurgesteld richting de auto. Op de weg terug naar de auto loopt hij nog even de gebouwen van de schaatsbond in, maar ook daar kan je wel badmintonnen maar niet schaatsen.

Tja, er was nog ergens anders een schaatsbaan waarvan hij dacht dat hij daar misschien terecht zou kunnen, maar dat adres heeft hij thuis laten liggen. Maar omdat hij verder toch niet zo veel te doen heeft gaat hij toch maar even kijken, het moest ergens bij de noord ingang van het Ditan park zijn, zo moeilijk kan dat toch niet zijn.
Jacob ziet de noord ingang van het Ditan Park wel, maar geen schaatsbaan ondanks dat hij ook hier een keer de auto parkeert en een rondje loopt. "Genietend" van het begin van de avondspits in Peking rijdt hij weer naar huis.

De schaatsen liggen nog enkele weken op Jacob's bureau omdat hij nog een keer wil gaan kijken bij het Ditan Park. Pas als hij daar echt serieus is wezen kijken wil hij zich er definitief bij neerleggen dat er geen schaatsbaan in Peking is waar je met noren terecht kunt.
Dus op een mooie middag als hij toch de stad in moet neemt hij de kaarten en het adres mee om op de fiets naar het Ditan Park te gaan. En geloof het of niet, zonder echt te zoeken vindt hij strak naast de noord ingang van het Ditan Park een gebouw met daarop in grote letters "Zilongxiang Skating Rink". Daar was hij een paar weken geleden met de auto ook langs gekomen, zo zie je maar weer, op de fiets zie je veel meer van vanuit de auto!

De ingang van de Zilongxiang Skating Rink
De ingang van de Zilongxiang Skating Rink

Maar nu eerst maar eens kijken of het wat is. En waarachtig het lijkt er op. Via een tunnel onder de grond kom je in een soort betonnen buis die rond loopt. Alleen is de ene helft afgesloten zodat je geen rondjes kunt schaatsen. Maar naar wat gevraag lijkt het er op dat je hier iedere middag van 14.00 - 16.00 uur rondjes kunt schaatsen. Oké, hij heeft nu zijn schaatsen niet bij zich, maar weet nu wel wat er mogelijk is.

Dus begin april is Jacob weer naar deze schaatsbaan geweest, het was buiten inmiddels 20° C dus tijdens het schaatsen moesten de extra trui en de handschoenen die hij had meegenomen wel aan. Verder was er veel gedoe waar hij helemaal niets van begreep, maar uiteindelijk mocht hij wel schaatsen, 26 RMB (nog geen 3 euro) voor een uur schaatsen. Het ijs was van heel behoorlijke kwaliteit alleen is de baan wel erg somber / saai. Wellicht gaan we komend najaar / winter hier wat vaker kijken.

Je kunt er schaatsen, maar erg gezellig is het niet
Je kunt er schaatsen, maar erg gezellig is het niet

Tussen al dit zoeken door zijn we in maart bijna ieder weekend op stap geweest en dat heeft de volgende verhalen opgeleverd, wandeling "Intelligence Valley", wandeling "The Secret Valley Circuit", een dagje Peking Man, Shangfang Mountain en YunShui Cave en een weekendje Nanjing.