Februari 2006, onze schoonmaakster (Ayi)
Het moet niet gekker worden. We krijgen tegenwoordig al boze mailtjes als er op 14e van de maand het nieuws van de vorige maand nog niet op onze homepage staat. Tja, dat motiveert wel, er zijn kennelijk mensen die het leuk vinden, dus hierbij het nieuws van februari.

Begin februari zaten we beiden in Nederland, Gabrielle omdat ze voor haar werk naar Den Haag moest, Jacob omdat hij geen zin had om twee weken alleen in China te zitten. Gabrielle ging echter wel eerder terug, Jacob kwam pas op 21 februari weer terug in Peking.
Naar Nederland gaan is aan de ene kant erg leuk, je ziet je vrienden en familie weer, je kunt er alles kopen en weet ook waar je heen moet als je iets wilt kopen. Maar daar staat wel tegenover dat je telkens het zelfde verhaal moet vertellen en je leeft als een soort zwerver, een paar nachten hier, een paar nachten daar en dan maar weer kijken waar je vanavond gaat eten / slapen. Dus naar Nederland gaan is leuk, maar terug naar huis gaan is ook erg leuk.

In Nederland heeft onze Hopman trouwens weer een prima weekendje wandelen verzorgd. Deze keer niet in België, naar in Zuid Limburg. Ben & Carla wilde graag nog twee dagen over het Krijtlandpad lopen zodat ze ook dat boekje weer in de kast konden opbergen. En wij wilde best mee. Omdat het een pad in Nederland is plaatsen we geen verslag op onze "wandelpagina", maar doen we hier kort verslag.
We zijn op zaterdagochtend uit Rijswijk vertrokken en naar ons hotel in Eijsden gereden. Dit hotel ligt op de route en vlak bij het station. Vervolgens zijn we naar de andere kant van Maastricht gelopen. De eerste helft viel alles mee, lekker langs de Maas en door een natuurgebied waar zelfs geschaatst werd. We dachten tenminste dat het één gebied was, maar als we later wat op internet gaan snuffelen blijkt het echt om postzegelnatuur te gaan, het zijn twee verschillende gebieden, de Eijsder Beemden en de Pieterplas.

Schaatsen met 'wilde' paarden, een nieuwe sport in opkomst
Schaatsen met "wilde" paarden, een nieuwe sport in opkomst

De tweede helft ging dwars door Maastricht en was een stuk minder. Uiteindelijk met de bus en de trein weer naar het hotel gegaan en vervolgens weer met de trein naar Maastricht te gaan om daar te eten.
Op zondag zijn we van het hotel naar Slenaken gelopen om daar weer de bus naar Maastricht te nemen. Deze keer was het weer een stuk minder, maar het bleef droog totdat we in de bus zaten. Dat was maar goed ook want wij hadden onze regenbroeken in Peking laten liggen.

Best handig die paaltjes, maar naar een kwartiertje krijg je toch last . . .
Best handig die paaltjes, maar naar een kwartiertje krijg je toch last . . .

Toen we thuis kwamen was de bouw aan de andere flats van Park Avenue (waar wij wonen) alweer hervat. Het begint behoorlijk op te schieten en we kijken al uit naar het moment dat het zwembad klaar zal zijn. Ook komen er nu allerlei nieuwe diensten beschikbaar.
Zo kunnen we nu een abonnement nemen op het autowassen waarbij onze auto iedere dag gewassen zal worden. Hiervoor lopen er 's avonds en 's nachts een paar mannetjes met een emmer wat door onze parkeergarage. Tja, op zich wel handig want zelfs al rij je niet met je auto, als hij vier weken in de parkeergarage heeft gestaan zit er zo'n dikke laag stof op dat een tekstje schrijven op de auto zonder meer mogelijk is.

Naast dit alles zit er sinds kort een winkeltje in de tweede parkeergarage, dus twee diep. Wat nu daglicht op je werkplek. Wij vermoeden dat de winkel wel zal verhuizen als de andere flats klaar zijn, maar op dit moment is het wel handig als de chips op is.
Maar het bijzonderste verschijnsel in onze parkeergarage doet zich al sinds het begin voor. Dat zijn namelijk vrouwtjes die de parkeergarage dweilen. Ja echt, niet vegen, stofzuigen of iets dergelijks, nee dweilen. Het is dat we zelf een āyí (阿姨 / tante, schoonmaakster) hebben anders zou het in de parkeergarage misschien schoner zijn dan in ons huis.

Nu we het tot over āyí's hebben, pas weer een mooi verhaal gehoord van een Nederlander met een Chinese vriendin. Deze contacten zijn trouwens een goede bron van info als het gaat over wat Chinezen bezighoudt. Zijn vriendin had op een gegeven moment 5 RMB van het salaris ingehouden. Niet omdat het werk niet goed was, of omdat de āyí iets kapot had gemaakt, nee ze was te snel klaar geweest. Tja en de uren die niet gewerkt worden hoef je natuurlijk ook niet te betalen.
Nu begrijpen wij ineens ook waarom onze āyí niet zo hard gaat. Als ze snel klaar is, gaan we haar salaris korten. Gelukkig hebben wij afgesproken dat ze als ze klaar is naar huis mag, en er zijn inderdaad middagen dat ze een half uur later komt en een half uur eerder naar huis gaat.