Januari 2006, winter in Peking
Januari 2006 begon voor ons in Nederland, ons eerste bezoek na onze verhuizing naar Peking in mei 2005. Het was leuk om familie en vrienden weer te zien. Maar het was ook leuk om weer thuis te komen in Peking.
Probleempje hier was wel dat er weer een fiets gestolen werd. Gelukkig was het er deze keer maar één en niet zoals in mei twee. Het is trouwens dan wel grappig dat de Chinese Gaint van Gabrielle (kosten 50 euro) en niet de Nederlandse Gazelle van Jacob (kostte een jaar geleden 500 euro) gestolen wordt. Maar ook dit nadeel heeft een voordeel, Gabrielle heeft weer een mooie nieuwe fiets en de was wel weer iets duurder, maar rijdt ook veel beter.

Januari is dan toch een beetje de maand van de echte winter. We hadden van allerlei mensen gehoord dat het vreselijk koud zou zijn. Maar we hebben mazel gehad, als de verhalen kloppen. Het was veel warmer dan de afgelopen jaren. Over het algemeen lag de maximum temperatuur ergens tussen de 0 en 5° C en de minimum temperatuur ergens tussen de -10 en -15° C. Wij vonden dit nog goed te doen. Zeker nadat we een weekend naar Harbin waren geweest waar het zo'n 15° C kouder is (klik hier voor het verslag en de foto's).
De afgelopen jaren zou het volgens de verhalen gemiddeld toch snel zo'n 5° C kouder zijn geweest. Wat ons tegen viel was de helderheid / bewolking. In december was het heerlijk helder en konden we bijna iedere dag van de zon genieten. In januari hebben we de zon zelden gezien en dat was wel jammer.

Winter in Peking levert wel een aantal, voor ons, rare beelden op. Zo heeft men op een aantal plaatsen de struiken die langs de weg staan ingepakt. Wij vermoeden om ze te beschermen tegen de koude. Ook rond onze flat heeft men dit gedaan en windschermen geplaatst om de bomen tegen de koude wind te beschermen.

Windschermen om de bomen rond onze flat door de winter te helpen
Windschermen om de bomen rond onze flat door de winter te helpen

Tegenover het ongemak staat natuurlijk ook het voordeel dat je kunt schaatsen op natuurijs. Het valt ons op dat Chinezen dat heel weinig doen. In Peking heb je redelijk wat kanalen en meertjes, maar daar zie je dus vrijwel nooit iemand op het ijs. We weten ook niet of dat dit wel mag. Daarnaast is schaatsen op dit soort ijs vaak niet goed mogelijk. Sinds begin december is er namelijk misschien twee cm sneeuw gevallen en is het verder droog. Alles is dus droog waardoor er makkelijk zand en stof op het ijs waait.
Hier en daar heb je echter natuurijsbanen. Je hebt overigens ook een kunstijsbaan, maar daar zijn wij nog nooit geweest. Op een van deze natuurijsbanen heeft de Nederlandse Vereniging in januari een gezellige middag met schaatswedstrijden georganiseerd. Dit was erg gezellig en Jacob heeft daar zijn beste beentje voorgezet, maar helaas niet gewonnen.

Schaatswedstrijden bij de Verboden Stad
Schaatswedstrijden bij de Verboden Stad

Tot slot was januari natuurlijk de maand van het Chinees Oud & Nieuw, of Springfestival zoals het in het Engels heet. Voor de Chinezen in de stad was dit een heugelijk jaar want voor het eerst sinds 12 jaar mocht men binnen de vijfde ringweg weer vuurwerk afsteken. Wij vonden hier een aardig krantenartikel over. Dat Chinezen graag en veel vuurwerk afsteken hebben wij gemerkt. Het begon enkele dagen voor oudejaarsdag (28 januari) en de volgende dagen konden we er 's avonds nog regelmatig van genieten. Maar het zwaarte punt ligt echt wel in de oudejaarsnacht. Tegen de tijd dat het dan donker wordt beginnen ze lekker te knallen en dat gaat de hele avond en het begin van de nacht door.
Rond 24.00 uur wordt het dan echt enorm zoals uit dit filmpje, dat we vanaf ons balkon gemaakt hebben, mag blijken. Gelukkig werd het na ruim een half uur langzaam maar zeker minder zodat Jacob ook nog wat kon slapen, Gabrielle zat weer eens in Nederland.

Overigens is het Springfestival het aller belangrijkste feest in China. Dit is ook de tijd dat alle migrant-workers (boeren die naar de stad zijn gekomen om voor minimale salarissen in de bouw en dergelijke te werken) naar huis gaan. Dit doet de infrastructuur van het land kraken. Het bemachtigen van treinkaartjes is dan echt een ramp zoals uit ook in dit krantenartikel staat.
Het verhaal was dan ook dat de winkels en restaurants op nieuwjaarsdag dicht zouden zijn. Iets wat voor het eerst sinds onze aankomst in Peking het geval zou zijn. Dus Jacob had het zekere voor het onzekere genomen en voor een paar dagen eten in huis gehaald. Maar achteraf was dit niet nodig geweest, maar nog steeds wel makkelijk. Onze Jenny Lou's was ook op nieuwjaarsdag gewoon open. Hoezo 24-uurs economie in Nederland, in Peking weten ze pas echt wat dat betekend.

Maar eerlijk is heerlijk, het is de eerst dagen na Oud & Nieuw wel heerlijk rustig in de stad. Niet dat het stil is of zo, maar de grote drukte is wel weg. Hierdoor kan je bijvoorbeeld gewoon doorrijden als je ergens heen wilt en is de auto ineens een stuk sneller dan de fiets. Een stukje waar je de rest van het jaar een half uur over doet, of als het tegen zit een heel uur, rijd je nu ineens in een kwartiertje, heerlijk.

De eerste dagen van het jaar is er bij allerlei tempels en in allerlei parken van alles en nog wat te doen. De Chinezen gaan dan het benodigde geluk voor het komende jaar kopen door van alles en nog wat op te hangen in de temples. Wij gaan gewoon even rondkijken.

Ook deze maand heben we meer foto's gemaakt dan je hierboven ziet. Voor een selectie (23 stuks) met foto's van kunstkoeien, ijspret in Peking, etc. klik je hier.