Juni 2005, onze tweede maand in Peking
Juni 2005 was voor ons een bijzondere maand. Voor het eerst sinds meer dan 15 jaar hebben we elkaar bijna drie weken lang niet gezien. Jacob ging op 29 mei naar Nederland om voor het ministerie van LNV nog drie weken aan het mestbeleid te werken. Gabrielle bleef alleen achter in Peking.

Jacob terug in Nederland

Voor Jacob waren dit drie erg drukke weken. Maar ja, dat was zijn eigen schuld. Hij sliep bij Ben & Carla in Rijswijk, maar heeft daar in bijna drie weken tijd 's avonds wel drie keer meegegeten. De rest van de tijd had hij andere afspraken. Daarnaast was er in de laatste week het afscheid van zijn werk, zie de foto's hieronder, en ook nog een personeelsuitje.
Het meest spannend was echter de terugreis. Want net op die dag reden er geen treinen in Nederland. Hierdoor moest er een lift geregeld worden, nog bedankt Janine en Herbert, en moest hij dwars door de spits van Delft naar Schiphol. Maar uiteindelijk was hij 1 uur en 10 minuten voor het vertrek van het vliegtuig op Schiphol en konden zowel hij als zijn bagage nog mee. Echter niet zonder dat hij 100 euro aan overgewicht had moeten betalen. En dat terwijl hij toch ook al een kilo of 10 aan Hans had gegeven en 30 kilo mocht meenemen. Maar met dank aan het feit dat men aan de balie het verkeerde (KLM) tarief had genoemd. Want als men het goede (China Southern) tarief had berekend was het 350 euro geweest.

Enkele foto's van het afscheid van Jacob van het Ministerie van LNV
foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Bezoek van Veerman aan China

Terwijl Jacob in Nederland zat, zat zijn hoogste baas, de minister van LNV in China, en daar was Gabrielle weer druk mee. Minister Veerman en zijn vrouw waren van 31 mei tot en met 6 juni in China. In hun gevolg kwam nog een ambtelijke delegatie van 6 personen en een delegatie van 11 bedrijven mee. Voor Gabrielle was dat dus alle hens aan dek op kantoor. Programma's maken en weer wijzigen, protocolaire volgordes, tafels en auto's indelen, locaties bezoeken, hotelkamers bekijken, vluchten boeken, dat waren zo'n beetje de zaken waar zij erg druk mee was.
Maar het programma stond als een huis en het bezoek is een succes geworden. Op een aantal dossiers is te merken dat de Chinezen nu harder hun best doen dan voor het bezoek van de minister. En de minister en zijn vrouw waren erg onder de indruk van China. Gabrielle heeft ze zelf niet meer uitgezwaaid (in diplomatieke termen heet dat 'afgeduwd', alsof je ze op de boot zet) omdat ze was achtergebleven in Zhangijaije om daar het seminar bij te wonen dat de minister had geopend.
Dat het zwaar was blijkt wel uit het feit dat Gabrielle de laatste dag van het bezoek met 5 uur vertraging midden in de nacht thuis kwam uit Zhangjiajie. Het vliegtuig had niet eerder kunnen opstijgen door het noodweer (veel regen en onweer, de overstromingen die in Nederland op het nieuws worden gemeld zijn ook in deze regio). Maar zij was thuis. De twee daarop volgende dagen is ze nog bezig geweest om 2 Nederlandse experts, die de nacht en de dag erop nog in Zhangjiajie hebben moeten doorbrengen omdat het vliegtuig waarin zij zaten niet kon opstijgen door technische problemen, terug naar Nederland te krijgen. Gelukkig was de delegatie van de minister de dag ervoor wel op tijd vertrokken.
Het was leuk om een aantal weken later van de secretaresse van de minister een e-mailtje te krijgen waarin ze schreef dat hij erg enthousiast was over het bezoek! Op de website van het LNV-bureau Peking staat zowel in het Engels als het Chinees kort verslag van het bezoek.

Enkele foto's van het bezoek van minister Veerman aan China
foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Het bezoek van Hans & Edine

Jacob was op zaterdag 19 juni weer terug. De daarop volgende week was een relatief rustige week met wat gedoe rond ons appartement etc. Maar verder weinig bijzonders. De echte opwinding begon weer op dinsdag 28 juni, toen kwamen Hans & Edine op bezoek. Jacob is ze met een taxi wezen ophalen, niets aan de hand.
Het meest meldingswaardige is het verhaal over de slaapplaatsen. Jacob had extra bedden geregeld. Samen met Hans had hij de slaapkamer verbouwd zodat we met z'n vieren op de slaapkamer zouden kunnen slapen. Vervolgens komt men van het hotel een slaapbank brengen. Hij lijkt wat smal maar volgens Hans & Edine moet het wel gaan, prima. Maar als we 's avonds naar bed gaan vinden ze het bed wel erg smal (we schatten het op iets meer dan een meter breed). Na wat gepraat zetten we de slaapbank op zijn kant en leggen we het matrasje op grond. Hans & Edine hadden ook nog een matje bij zich, we hadden ze gewaarschuwd voor de harde Chinese bedden. Samen maken het matrasje en het matje een redelijk bed.
De volgende dag bedenken we dat we nog een paar matrasjes willen hebben en dat we dan een prima bed hebben. Na wat gepraat aan de balie lijkt het goed te komen. Vervolgens komen er een paar mannen aan de deur en komt het meer dan goed. Die hebben namelijk één dikke matras van zo'n 140 cm breed bij zich. Nou dan weten we het wel. Neem alles maar mee en leg die matras maar op de grond. Zo kregen Hans & Edine toch nog een prima bed. De rest over dit bezoek volgt in het nieuws van juli.

Kijk het past prima, vier slaapplaatsen op onze slaapkamer
Kijk het past prima, vier slaapplaatsen op onze slaapkamer

Het afscheid van de ambassadeur

Het laatst meldingswaardige van de maand juni is het afscheid van de ambassadeur. In het kader van zijn afscheid, en dat van nog 10 anderen, was er op de ambassade een soort bbq georganiseerd. Het had overigens meer weg van een buffet in een tuin. Dit was Jacob zijn vuurdoop als man van.
Op de uitnodiging stond als kledingvoorschrift "casual". Dus Jacob wist het wel, lekker de korte broek aan, het was overdag meer dan 40° C, en daaronder natuurlijk een paar witte sportsokken. Zowel ten aanzien van de korte broek als ten aanzien van de sportsokken was er één ander die daarvoor gekozen had. Verder liepen er nog een paar spijkerbroeken rond maar over het algemeen was men toch wel iets minder "casual" als Jacob.
Het aardigst was natuurlijk dat er in de toespraak voor de ambassadeur aan gerefereerd werd dat hij altijd op andermans kleren lette en erg tegen witte sportsokken was. Dat gaf Jacob en de ambassadeur de gelegenheid om even uitgebreid naar elkaar te glimlachen. Vorige weekend waren ze elkaar samen met de vrouwen ergens in de stad voor het eerst tegengekomen.